நிறைவு

 எறும்பாக ஊர்ந்து
சிறு சிறு தானியங்களென
சொல்லைக்கடத்தி
புற்று நிறைத்தேன்
வழிந்த வார்த்தைகள்
அவளின் கன்னக்குழியமர்ந்தது
முத்தங்களாக...

நன்றி : புன்னகை

தீட்டுறிஞ்சி

..


தூர்த்த குளக்கரையிலிருந்து வந்த விசும்பலின்
துயர்வெடிக்க கலைந்த தூக்கத்தின் எரிச்சலோடு
இடம் அடைய அதிர்ந்தேன்
எழுப்பிய தூண்களிடையே நின்றிருந்தாள்
குலசாமியான செல்லியம்மன்
யாது துயர் தாயே
மண்டியிட்டேன்
அவளும் மண்டியிட்டு தலைநிமிராது
நாப்கீன்கள் படைத்திட வேண்டினாள்
வீடு திரும்ப நினைத்துக் கொண்டேன்
பெரியாயிக்கு சேலை படைக்கும்
அம்மாவின் வேண்டுதலையும்
நிறைவேற்றிட வேண்டுமென...

நன்றி: திண்ணை

புலியாகும் மதுவாகினி

ஓய்ந்த நேரங்களில்
விளையாடத் துவங்குவோம்
எப்பொழுதுமே மதுவாகினியின் தேர்வு
புலியாகவே இருக்கும்
நான் ஆடாகிக் கொண்டிருப்பேன்
ஒன்றிரண்டை காவுகொள்ள
மகிழ்வில் நடனமாடுவாள் கட்டங்களில்
நகர இயலாது ஒரு புலியை மடக்க
பெரும் காடாகிவிடும் கட்டங்கள்
உடல் சிலிர்க்க மாறுவாள்
புலியாக மதுவாகினி
உக்கிரம் தாளாது
பயத்தில் அலைவுறும் ஆடுகள்
வெற்றிகொள்ள சாந்தமாவாள்
காடு மீண்டும் கட்டமாகிட
கலைந்து போவோம்
மீந்த காய்கள்
பெரும் ஆடாக வளர்கிறது என்னுள்
என் புலி
எவ் வனத்திலோ...

நன்றி : வல்லினம்

வாசமற்ற வாழ்வு

அதுகளின் மொழி
எனக்கெப்படித் தெரியுமெனும்
வியாக்கியானங்களை விலக்கிவையுங்கள்
அன்பின் வயப்பட பரிச்சயமாகும்
அடர்ந்து கிடந்த அந்திமந்தாரையில்
அமர்ந்திருந்த தட்டான்களின்
உரையாடலின் கவலைப்பாடிது
துரத்த துரத்த போக்குக்காட்டி
களைப்புறும் கணம் கையுள் சிக்க
சிறு சிறு கல் தூக்கச் செய்யும்
தண்டனையிட்டு மகிழ்ந்திட்ட
மழலைகளின்
வாசனையற்றுப் போனதே
நம் வாழ்வு...